ประวัติลูกค้าคือแฟ้มเดียวที่ธุรกิจเก็บไว้สำหรับลูกค้าหนึ่งราย ประกอบด้วยข้อมูลติดต่อ ที่อยู่ บันทึกแบบอิสระ และประวัติทุกอย่างที่ทำหรือซื้อไป ส่วน CRM คือแนวปฏิบัติในการรักษาแฟ้มเหล่านั้นให้ครบพอที่จะใช้ประโยชน์ได้ในการมาครั้งถัดไป
อะไรควรอยู่ในประวัติลูกค้า
มีสามชั้น ชั้นตัวตนและการติดต่อ ได้แก่ ชื่อ เบอร์โทรศัพท์และเบอร์มือถือ อีเมล วันเกิด และที่อยู่ที่คุณใช้งานจริง ซึ่งสำหรับลูกค้าองค์กรหมายถึงที่อยู่สำหรับออกใบเสร็จแยกจากที่อยู่ส่วนตัว ชั้นที่สองคือสิ่งที่เฉพาะกับงานของคุณ เช่น สูตรสีผม ความไวของผิว อาการแพ้ นิสัยของสุนัขเวลาเจอปัตตาเลี่ยน อาการบาดเจ็บและนักบำบัดที่ดูแล ชั้นที่สามคือประวัติ ได้แก่ การเข้าใช้บริการ การรักษาที่บันทึกไว้ สินค้าที่ขาย และแพ็กเกจที่ซื้อ ส่วนบันทึกอิสระเก็บสิ่งที่อีกสองชั้นเก็บไม่ได้ เช่น ความชอบ คำเตือน และเรื่องที่เพื่อนร่วมงานต้องอ่านก่อนจับกรรไกร
ทำไมการจดกระจัดกระจายจึงล้มเหลว
สมุดที่เคาน์เตอร์ เบอร์ในมือถือส่วนตัวของช่างคนหนึ่ง สูตรที่จดไว้บนบัตรในกล่องหลังโต๊ะเก็บเงิน แต่ละอย่างใช้ได้จนถึงวันที่ถูกทดสอบ และมันถูกทดสอบเมื่อเพื่อนร่วมงานมารับกะแทน เมื่อลูกค้าประจำไปปรากฏตัวที่สาขาที่สอง เมื่อสมุดอยู่ที่ร้านอีกแห่ง และเมื่อพนักงานที่รู้ทุกอย่างลาออกไป แฟ้มที่เป็นของธุรกิจและพนักงานทุกคนค้นหาได้ รับมือได้ทั้งสี่กรณี เมื่อมีลูกค้าหนึ่งพันราย ความต่างคือไม่กี่วินาทีในช่องค้นหา เทียบกับหลายนาทีในกล่องบัตร
การคุ้มครองข้อมูลและความยินยอม
ในยุโรป ประวัติลูกค้าคือข้อมูลส่วนบุคคล และ GDPR ขอนิสัยสามข้อมากกว่าจะขอโครงการใหญ่ ข้อแรก เก็บเฉพาะสิ่งที่คุณใช้ วันเกิดเพื่อส่งคำอวยพรยังอธิบายได้ แต่สำเนาบัตรประชาชนมักอธิบายไม่ได้ ข้อสอง เก็บไว้ไม่นานกว่าที่จำเป็น ข้อสาม จำไว้ว่าข้อมูลสุขภาพ เช่น อาการบาดเจ็บในคลินิกกายภาพบำบัด หรือยาที่ทรีตเมนต์ต้องหลีกเลี่ยง เป็นข้อมูลประเภทพิเศษที่ต้องดูแลเข้มกว่าเบอร์โทรศัพท์ ลูกค้าขอดูและขอแก้ประวัติของตนได้ จึงควรเขียนข้อเท็จจริง ไม่ใช่ความเห็น
หลักปฏิบัติที่ใช้ได้จริง
หนึ่งแฟ้มต่อหนึ่งคนเสมอ สองแฟ้มที่กรอกครึ่ง ๆ ของลูกค้าคนเดียวกันแย่กว่าไม่มีเลย เพราะพนักงานจะอ่านแฟ้มผิดอัน ให้ค้นหาคนนั้นก่อนจะสร้างใหม่ เขียนบันทึกในวันเดียวกัน ใช้คำง่าย ๆ และระบุว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่คุณรู้สึกอย่างไร สิ่งที่ขาดไม่ได้เลย เช่น อาการแพ้ ความยินยอม หรือเลขสมาชิก ควรอยู่ในช่องที่บังคับกรอก ไม่ใช่อยู่ในบันทึก เพราะบันทึกเป็นทางเลือก แต่ช่องบังคับไม่ใช่ และควรตรวจหาแฟ้มซ้ำปีละครั้ง
ลูกค้าแต่ละรายมีประวัติหนึ่งแฟ้ม ประกอบด้วยเลขที่ลูกค้า คำนำหน้า ชื่อ องค์กรและเลขประจำตัวผู้เสียภาษี เบอร์โทรศัพท์ เบอร์มือถือ อีเมล วันเกิด ที่อยู่ได้มากเท่าที่ลูกค้าต้องการ และช่องข้อมูลเพิ่มเติมที่ธุรกิจของคุณเพิ่มเข้าไปในฟอร์มเอง ซึ่งตั้งให้บังคับกรอกได้ เพื่อไม่ให้ใครบันทึกประวัติโดยไม่มีข้อมูลนั้น บันทึกอิสระอยู่ในแท็บของตัวเอง และไทม์ไลน์แสดงการรักษาที่บันทึกไว้ การขาย และแพ็กเกจที่ซื้อพร้อมมูลค่าที่เหลือ พนักงานค้นและกรองรายชื่อทั้งหมดได้ด้วยชื่อ องค์กร เบอร์โทรศัพท์ หรือเบอร์มือถือ จากสาขาใดก็ได้ ลูกค้าที่มีบัญชีพอร์ทัลดูประวัติการเข้าใช้บริการและปรับข้อมูลของตัวเองให้เป็นปัจจุบันได้
คำถามที่พบบ่อย
ประวัติลูกค้าในร้านหรือคลินิกคืออะไร
คือแฟ้มเดียวที่ธุรกิจเก็บไว้สำหรับลูกค้าหนึ่งราย ว่าจะติดต่อเขาได้อย่างไร ออกใบเสร็จไปที่ไหน เคยทำอะไรให้เขาไปแล้ว และมีบันทึกอะไรที่ทีมต้องอ่านก่อนถึงนัดครั้งต่อไป มันแทนที่สมุดนัด รายชื่อผู้ติดต่อ และกล่องบัตร ด้วยสิ่งที่เพื่อนร่วมงานคนไหนก็เปิดดูได้
ประวัติลูกค้ากับ CRM ต่างกันอย่างไร
ประวัติคือตัวสิ่งของ ส่วน CRM คือวิธีที่คุณทำกับมัน ประวัติหนึ่งแฟ้มคือแฟ้มของลูกค้าหนึ่งราย ส่วน CRM หรือการบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า คือแนวปฏิบัติที่รักษาแฟ้มทั้งหมดให้ค้นหาได้ เป็นปัจจุบัน และตรงความจริง เพื่อให้คนที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์ช่วยลูกค้าที่ตัวเองไม่เคยดูแลมาก่อนได้
ลูกค้าดูประวัติของตัวเองใน Niks Office ได้ไหม
ถ้ามีบัญชีพอร์ทัล ดูได้บางส่วน ลูกค้าเข้าสู่ระบบในพื้นที่ส่วนตัวที่แยกจากบัญชีพนักงานทุกบัญชี เห็นการเข้าใช้บริการที่บันทึกไว้และนัดที่ยังรออยู่ข้างหน้า และแก้ข้อมูลติดต่อของตัวเองได้เอง ซึ่งช่วยให้เคาน์เตอร์ไม่ต้องพิมพ์เบอร์มือถือใหม่ที่ฝากไว้ในเครื่องตอบรับ